“Het verhaal [van Sneeuwwitje] eindigt met ‘ze trouwden, leefden nog lang en gelukkig en kregen veel kinderen’. Ik wilde weten wat er na de bruiloft gebeurde. (…) We besloten de prins te laten spreken. In de eerste drie Disneyfilms lijkt het alsof de prins altijd dezelfde is: hij zegt nooit iets, en als hij spreekt, onthoud je geen woord van wat hij zegt.” — Picha

Picha (echte naam Jean-Paul Walravens, 1942–) is een Belgische satirische cartoonist en regisseur. Na twee jaar studie aan het Institut Saint-Luc begint hij zijn carrière als cartoonist voor diverse Belgische en internationale kranten en tijdschriften, waaronder Hara-Kiri en Lampoon. Hij belandt “bij toeval” in de wereld van animatiefilms “voor volwassenen” en realiseert tijdens zijn carrière slechts vier speelfilms. Samen met Benoît Lamy maakt hij Cartoon Circus (1972), een reportage over de wereld van stripverhalen en cartoonisten. Picha werkt vaak samen met filmmaker Boris Szulzinger. In de jaren 1990 regisseert hij ook verschillende animatieseries voor televisie, ditmaal voor kinderen.^[1]

Twintig jaar na zijn laatste speelfilm — en zeventig jaar na de Disney-versie — waagt Picha zich aan de legende van Sneeuwwitje. De film begint waar die van Disney eindigt: eenmaal getrouwd met Prince Charming beseft Sneeuwwitje dat hij misschien toch niet zo charmant is, of misschien juist iets té charmant. Ze ontdekt bovendien dat ze drie concurrentes heeft: Doornroosje, Assepoester en zelfs haar peettante, de goede fee, die allemaal strijden om de genegenheid van de prins. Volgens Picha is zijn film “een satire op het Amerika waar de mannen vroeg opstaan om te gaan werken, zich uit de naad zwoegen, zich lam zuipen en daarna braaf naar huis gaan…”.^[2]

In 2006 telt de Shrek-saga al twee films (met een derde die enkele maanden na Picha’s Sneeuwwitje uitkomt), waarin eveneens wordt ingezet op het herschrijven en parodiëren van de sprookjes uit onze kindertijd. Een gelijkenis die hem overigens door critici wordt aangewreven, waarop Picha antwoordt: “Ik ben als eerste begonnen, maar de Amerikanen waren veel sneller met de financiering.” ^[3] Hoewel Le Big Bang (1987) destijds al weinig overtuigend werd ontvangen, zijn critici het hierover eens: de film is een mislukking.

Previous Next

[1] CINERGIE, « Luc Jabon – Picha envers et contre tout », Cinergie.be, [Online] www.cinergie.be (pagina geraadpleegd op 22 mei 2025).
[2] D. COUVREUR, « Un conte de fées lutin », Le Soir, 23 janvier 2007.
[3] D. COUVREUR, « Un conte de fées lutin », Le Soir, 23 janvier 2007.