Belgische animatie
Tarzoon, Shame of the jungle
Tarzoon, la honte de la jungle
Picha, Boris Szulzinger, België, Frankrijk 1975
Animatie, Fictie, Komedie
“We proberen het publiek eerst mee te krijgen met klassieke trucs en schakelen dan over naar satire over mannelijkheid, gemeenschappen, ecologische- en protestmystiek, geconditioneerde reflexen en conditionering. Er blijft weinig gespaard: de enige die ermee wegkomt, is Tarzoon, die het meest evenwichtige personage van de film blijft.” — Picha[1]
- Regisseur :
- Picha, Boris Szulzinger
- Jaar :
- 1975
- Land :
- België, Frankrijk
- Acteurs :
- Johnny Weismuller Jr, Bill Murray, Pat Bright
- Film Formaat :
- kleur
- Duur :
- 79'
- Versies :
-
V : FR ⁄ ST : NL
V : EN ⁄ ST : FR & NL
V : EN ⁄ ST : —
Picha (echte naam Jean-Paul Walravens, 1942–) is een Belgische satirische cartoonist en regisseur. Na twee jaar studie aan het Institut Saint-Luc begint hij zijn carrière als cartoonist voor diverse Belgische en internationale kranten en tijdschriften, waaronder Hara-Kiri en Lampoon. Hij belandt “bij toeval” in de wereld van animatiefilms “voor volwassenen” en realiseert tijdens zijn carrière slechts vier speelfilms. Samen met Benoît Lamy maakt hij Cartoon Circus (1972), een reportage over de wereld van stripverhalen en cartoonisten. Picha werkt ook vaak samen met de cineast Boris Szulzinger. In de jaren 90 regisseert hij ook verschillende animatieseries voor televisie, ditmaal voor kinderen.[2]
Tarzoon, de schande van de jungle is Picha’s eerste animatiefilm, mede geregisseerd en geproduceerd door Boris Szulzinger. De film volgt Tarzoon, man van de jungle, die op zoek gaat naar zijn vrouw June. Zij werd ontvoerd door de kale koningin Bazonga, die jaloers is op haar mooie haar. Tarzoon is een parodie en satire op de kapitalistische samenleving[3] en “vernietigt alle clichés: militarisme, racisme, mannelijkheid, revolte in de stijl van 1960 en 1968. Zelfs de ecologie krijgt ervan langs.”[4]
Een versie van vijftien minuten wordt vertoond op het 27e Filmfestival van Cannes, met als doel financiering te vinden. Uiteindelijk is het Fox dat de nodige middelen voor de realisatie van de film verstrekt en instaat voor de distributie ervan in de Verenigde Staten.[5] Hoewel de film over het algemeen goed wordt onthaald door de kritiek, stuit hij op een obstakel: de erfgenamen van Edgar Rice Burroughs, de auteur van Tarzan. Zij beschouwen Tarzoon als een vervalsing, een daad van oneerlijke concurrentie en een schending van het morele auteursecht, en proberen daarom tevergeefs de vertoning van de film te verbieden, zowel in Frankrijk als in de Verenigde Staten.[6] De stem van het personage Tarzoon wordt vertolkt door Johnny Weissmuller Jr., de zoon van acteur Johnny Weissmuller, die jarenlang Tarzan op het witte doek vertolkte.[7]
[1] A.-C.B., « A vos vidéos. La honte de la jungle », Pourquoi Pas ?, 24 décembre 1987, p. 72.
[2] CINERGIE, « Luc Jabon – Picha envers et contre tout », Cinergie.be, [Online] www.cinergie.be (pagina geraadpleegd op 22 mei 2025).
[3] A.-C.B., « A vos vidéos. La honte de la jungle », Pourquoi Pas ?, 24 décembre 1987, p. 72.
[4] A.V., «Tarzoon, la honte de la jungle », La Dernière Heure, 18 septembre 1975.
[5] s.n., « ‘Tarzoon, la honte de la jungle’ : un dessin animé belge au niveau américain », Vlan, 18 septembre 1975.
[6] s.n., « Tarzan contre Tarzoon », Le Soir, 21 septembre 1978.
[7] P. THONON, « Le fils de Tarzan : la voix de Tarzoon », Pourquoi pas ?, 4 septembre 1975, p. 117.
















