Verboden beelden ⁄ Images interdites

Dawn

Herbert Wilcox, GB 1928, Sybil Thorndike, Gordon Craig

ZW ⁄ 91 (22 fps)' ⁄ TIT: FR - NL

Ooit werd het vertonen in Brussel van deze biopic over idealiste Edith Cavell als anti-Duitse propaganda bestempeld. Toch is dit alleen maar een sobere verfilming van een consequent leven en een consequente dood.


Dawn (1928) is een film die bijna niemand nog kent. Een stille film dan nog wel. Waarom wilde je die film per se tonen?

Daniël Biltereyst : “Over de receptie van Dawn valt werkelijk een boek te schrijven. Het is een van de weinige films waarover een lijvig dossier ligt in het archief van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Nochtans lijkt de film onschuldig. Ze vertelt het verhaal van de Britste verpleegster Edith Cavell, die tijdens WOI vanuit Brussel geallieerde soldaten het land uit smokkelde, vaak na ze eerst wekenlang clandestien verzorgd te hebben. Ze werd verraden en geëxecuteerd door de Duitse bezetter. Die feiten waren gekend, en waren hard ingezet door de geallieerde propagandadiensten om meer soldaten te rekruteren. Maar de film kwam uit op het verkeerde moment, in de jaren waarin Europa een diplomatiek evenwicht probeerde te herstellen. Over de film werd gediscussieerd op het hoogste politieke niveau, ook internationaal. Uiteindelijk werd het einde aangepast, in het voordeel van de Duitsers. In de Belgische versie weigert een van de Duitse soldaten op Cavell te schieten. En een inderhaast toegevoegde pancarte vermeldde dat ‘de oorlog slachtoffers van ons allemaal maakt’. Zo werd de film pacifistisch genoeg om de Duitse regering tevreden te houden. Dit is een mooi voorbeeld van hoe een film afhankelijk is van de tijdgeest. En van het feit dat de filmkeuringscommissie lang niet het enige instituut was dat film aan banden legde.”

IN samenwerking met / En collaboration avec prof. Daniël Biltereyst

Dawn2 Dawn