Restored

Belgische animatie

The Big Bang
Le Big Bang

Picha, België, Frankrijk 1987

Animatie, Fictie, Komedie

“Big Bang is het verhaal van de vierde wereldoorlog. (…) Twee blokken staan tegenover elkaar. Het ene blok bestaat uit de restanten van Amerika en Rusland. (…) Het andere blok bestaat uit Russische en Amerikaanse vrouwen die genoeg hebben van de onzin van mannen. Kortom, het wordt een wereldoorlog. Die de allures aanneemt van een enorme huiselijke ruzie.”— Picha[1]

Le Big Bang

Regisseur :
Picha
Jaar :
1987
Land :
België, Frankrijk
Acteurs :
Georges Aminel, Perrette Pradier, Luis Rego
Film Formaat :
kleur
Duur :
77'
Versies :
V : FR ⁄ ST : NL
V : FR ⁄ ST : —
V : EN ⁄ ST : —

Film Info

Acteurs :
Georges Aminel, Perrette Pradier, Luis Rego, Régine Teyssot, Paule Emmanuele, David Lander, Marshall Efron, Carole Androsky, Alice Playten, Marvin Silbersher
Scenario :
Picha, Tony Hendra
Productie :
Boris Szulzinger, Picha, Comedia, Zwanz
DoP :
Claude Lambert, Jean Lemense, Jean-Jacques Maquaire, Michel Pisson, Gabor Szittya, Christophe Vallaux
Montage :
Nicole Garnier-Klipfel, Peter Hearn, Nick Barnard
Muziekcompositie :
Roy Budd
Sounddesign :
Peter Hearn
Genre  :
Animatie, Fictie, Komedie
Origineel Formaat :
35mm

Restoratie Info

Project :
NextGenerationEU
Jaar van restauratie :
2024
Digitale Preservatie :
Digitale Restoratie – 4K
Restoratie Info :
De film Le Big Bang (1987) van Picha werd gerestaureerd in 2024 door het Koninklijk Belgisch Filmarchief – CINEMATEK, met de hulp van Belspo – the Belgian Science Policy Office, en de Fédération Wallonie-Bruxelles, gefinancierd door de Europese Unie – NextGenerationEU, en dankzij de steun van de spelers van de Nationale Loterij. 

Het werk is gebaseerd op 35mm-negatieven uit de collecties van het Koninklijk Belgisch Filmarchief, waar de film in 4K is gedigitaliseerd. De beelderestauratie werd uitgevoerd onder toezicht van regisseur Picha.

Picha (echte naam Jean-Paul Walravens, 1942–) is een Belgische satirische cartoonist en regisseur. Na twee jaar studie aan het Institut Saint-Luc begint hij zijn carrière als cartoonist voor diverse Belgische en internationale kranten en tijdschriften, waaronder Hara-Kiri en Lampoon. Hij belandt “bij toeval” in de wereld van animatiefilms “voor volwassenen” en realiseert tijdens zijn carrière slechts vier speelfilms. Samen met Benoît Lamy maakt hij Cartoon Circus (1972), een reportage over de wereld van stripverhalen en cartoonisten. Picha werkt vaak samen met filmmaker Boris Szulzinger. In de jaren 1990 regisseert hij ook verschillende animatieseries voor televisie, ditmaal voor kinderen.[2]


Met zijn derde speelfilm richt Picha zich op het thema oorlog. Na de derde wereldoorlog is de wereld in tweeën verdeeld: aan de ene kant de U.S.S.S.R., een natie samengesteld uit de restanten van de Verenigde Staten en Rusland; aan de andere kant Vaginia, een natie van vrouwen. Beide naties staan op het punt de vierde wereldoorlog te ontketenen en ontwikkelen wapens, steeds absurder van aard. Na de mythen van Tarzan en Darwin te hebben geparodieerd, richt Picha zich ditmaal op die van de stripverhalen, met figuren als Superman, Conan en Wonder Woman.[3]

Het project houdt Picha en zijn team drie jaar lang bezig en kost in die periode 150 miljoen Belgische frank. Uitgeverij Albin Michel brengt een stripbewerking van de film uit.[4] De film blijkt echter een commerciële mislukking. Sommige critici bestempelen de film als “een beetje ouderwets”[5] en “smakeloos”[6]. Anderen prijzen daarentegen de animatie en de parodiërende tekeningen van Picha, en op het Filmfestival van Brussel[7] krijgt de film een langdurige ovatie.


[1] L.H., « Big Bang Picha…”, Le Soir, 2 juin 1984.
[2] CINERGIE, « Luc Jabon – Picha envers et contre tout », Cinergie.be, www.cinergie.be (pagina geraadpleegd op 22 mei 2025).
[3] « Entretien avec Picha », Dossier de Presse « Le Big Bang ».
[4] Dossier de Presse « Le Big Bang ».
[5] L. HONOREZ, « Big Bang de Picha : faites l’amour pas la guerre ! », Le Soir, 18 février 1987.
[6] Th. LOUIS, « ‘Big Bang’ : provocation », La Lire Belgique, 18 février 1987.
[7] Th. LOUIS, « Sexe, humour et amour fou », La Libre Belgique, 26 janvier 1987.