“Een man ontdekt geld in een zak meel. Dat is het begin van de fabel. Een fabel die zich situeert tussen gisteren en morgen, tussen stilte en een schreeuw, en die abrupt eindigt als een desillusie.”

Dat zijn de woorden van Ahmed Bouanani, dichter en regisseur van zijn enige langspeelfilm, Mirage. Hoewel hij slechts één speelfilm maakte, was hij ook de auteur van talrijke kortfilms en werkte hij als monteur bij het Centre cinématographique marocain. Mirage vormt een belangrijke mijlpaal in de geschiedenis van de Marokkaanse cinema. De film, die zowel vertelt als bezingt, put uit de Marokkaanse literatuur en mondelinge tradities om een historische fabel te brengen. Tegelijk verbergt hij allerminst zijn woede over de alledaagse realiteit van de jaren zeventig, de periode waarin het scenario werd geschreven.

Deze restauratie is het eerste Afrikaanse en Arabische filmwerk dat volledig, zonder samenwerking met andere filmarchieven, in Cinémathèque Marocaine werd gerestaureerd. De gerestaureerde versie werd in 2026 voorgesteld in de sectie Berlinale Classics.