Een gemaskerde psychopaat jaagt in deze low budget horrorfilm op Halloweenavond op tieners. Halloween wordt de “moeder van alle slashers” genoemd: met minimale middelen en zonder bloederige trucs creëerde Carpenter maximale spanning. De iconische pianomuziek, de kille sfeer en de onzichtbare dreiging van Michael Myers leiden tot een tijdloze klassieker. Jamie Lee Curtis brak hiermee door als de ultieme scream queen.

Petersen sluit de kijker op in de onderzeeër U-96 en laat elke seconde voelen hoe oorlog klinkt en voelt. Superieur in beeld gebracht met de Steadicam die met doodsverachting doorheen de mangaten raast. De metalen gangen, het sonarritme en de blik van Jürgen Prochnow (als de Kapitänleutnant) maken van de onderzeeër een levend graf. Die precisie en soberheid versterkt het antioorlogskarakter van dit spannende, menselijke en genadeloze drama.

Het verhaal van Jakie Rabinowitz, zoon van een chazan (een joodse voorzanger), die de vloek van zijn familie riskeert om jazzentertainer te worden. In deze “musical” klonk voor het eerst synchroon gesproken dialoog en zang op het scherm - een technische doorbraak die bioscooppubliek wereldwijd betoverde. Het grote succes markeerde een mijlpaal die de filmgeschiedenis voorgoed veranderde en opende de weg voor latere Hollywood-musicals. Daarnaast ook een tijdsdocument dat de destijds genormaliseerde praktijk van de blackface in stille films blootlegt.

Elegante komedie over relaties en verlangens tijdens een Zweedse zomernacht. Bergman verweeft humor, erotiek en melancholie in een geraffineerd spel van misverstanden tussen geliefden van verschillende generaties. De lichte toon maskeert scherpe observaties over liefde, ouder worden en zelfbedrog. De film betekende Bergmans internationale doorbraak en blijft een referentie voor de relationele ensemblekomedie.