Het westerngenre door de mangel gehaald met nietsontziende humor. Mel Brooks gebruikt satire en provocatie om racisme, macht en filmclichés bloot te leggen. Een zwarte sheriff, een corrupte elite en een krankzinnig plot worden het speelveld voor grappen die tegelijk plat en scherp zijn. Achter de chaos schuilt precisie: timing, dialogen en genrekennis maken dit tot een klassieker. Wat begint als farce, eindigt als bijtend commentaar op de Amerikaanse mythologie.

Sociaal drama over een arbeidersfamilie in een industriestad. Wanneer de vader zijn baan verliest vanwege een herstructurering, belandt een gezin in zware armoede. De strijdvaardige tienerdochter neemt het voortouw: ze verdedigt haar broertjes, confronteert lokale criminelen en weigert te berusten in haar lot. Urayama belicht op openhartige wijze sociale ongelijkheid, generatieconflicten en de opkomende golf van emancipatie van de jeugd en van vrouwen in het Japan van de vroege jaren 1960.

Robert Duvall kreeg de Oscar voor Beste Acteur voor de vertolking van een aan lager wal geraakte countryzanger die in Texas langzaam opnieuw leert lief te hebben na jaren van zelfdestructief gedrag. Beresford filmt dat herstel met zeldzame zachtheid: sobere kamers, open vlakten, kleine gebaren. Muziek is uiteraard belangrijk, maar de stilte nog meer. Een film over genade zonder sentimentaliteit, over tweede kansen die niet groots lijken en juist daarom waarachtig ontroeren.

Modefotografe Laura Mars krijgt visioenen van moorden door de ogen van een seriemoordenaar. Niemand gelooft haar paranormale gave, behalve een vastberaden rechercheur die haar probeert te beschermen. Deze horrorthriller verbindt de glamoureuze wereld van haute couture met gruwelijke misdaad, inclusief stijlvolle, gewelddadige fotoshoots (bedacht door Helmut Newton). Carpenter schreef mee aan het scenario.