Een ontslagen journaliste verzint een brief van een wanhopige burger die zelfmoord aankondigt uit protest tegen sociale onrechtvaardigheid. De krant ruikt sensatie, huurt een man in om John Doe te spelen en blaast hem op tot de stem van het volk. Volkshumanist Capra waarschuwt tegen manipulatie en fascisme in dit bitter sociaal drama, dat beschrijft hoe een werkloze de nieuwe messias van het Amerikaanse idealisme wordt.

Bij Rossellini roept liefde eenzaamheid op, zoals blijkt uit dit tweeluik. Eerst een monoloog van Cocteau (La Voix humaine) over een vrouw die met haar ex-geliefde belt. Vervolgens een fabel geschreven (én gespeeld) door Fellini naar Ramón del Valle-Inclán over een diepreligieuze vrouw die in een wandelaar een heilige meent te herkennen. Met telkens Anna Magnani in de hoofdrol.

In deze bitterzoete romantische komedie leent een bediende zijn flat geregeld uit aan zijn superieuren voor hun avontuurtjes. Als blijkt dat de man en zijn baas verliefd zijn op dezelfde vrouw rijzen er problemen! Scherpe sociale satire en tegelijk ontroerend liefdesverhaal, verpakt in prachtige breedbeeldcomposities die veel vertellen zonder woorden.

Max wil Koko naar bed sturen, maar Koko heeft andere plannen en loopt de duivel tegen het lijf (The Runaway). Met Fitz gaat hij op zoek naar een verdwenen meisje, wat hen in een spookhuis doet belanden (Koko’s Reward). Even later leven ze in Koko’s Kozy Korner luxe leventjes en ontsnappen ze in Koko’s Hot Ink uit hun canvas voor een frisse duik. In Koko’s Hypnotism draaien ze de rollen om: dit keer tonen ze de baas hoe het is om onderworpen te zijn aan de wil van een ander.

Gerestaureerde versie (DCP).

Beklemmend beeld van West-Duitsland in de jaren 1970 via het verhaal van een jonge vrouw die door de politie èn de roddelpers wordt achtervolgd na haar onschuldige relatie met een terrorist. De film toont koel en precies hoe woorden geweld worden, en waarom escalatie onvermijdelijk lijkt. Naar de roman van Heinrich Böll.