Aronofsky’s radicaalste film: een claustrofobische koortsdroom waarin een huiselijk drama ontspoort tot kosmische allegorie. Via een strak subjectief camerastandpunt dwingt Aronofsky de kijker de desoriëntatie van Jennifer Lawrence lijfelijk te ervaren. Wat begint als relatie- en schrijverscrisis ontvouwt zich tot een meedogenloze parabel over schepping en vernietiging. Provocerend, uitputtend en onvergetelijk.