Een sublieme Shimura als een man die anders naar het leven leert te kijken na een terminale kankerdiagnose. Tegen de achtergrond van een bureaucratische en onverschillige werkplek, pleit hij voor een speeltuinproject. Een elegische, vaak grappige Kurasawa die het gelaat van eenzaamheid toont, en de menselijke behoefte om iets betekenisvol achter te laten.