In Nayak ontleedt Satyajit Ray het icoon van de filmster als een broze constructie. Tijdens een treinreis confronteert een journalist een gevierde acteur met zijn angsten, schuld en morele compromissen. Door dromen en herinneringen te verweven met alledaagse observaties toont Ray hoe roem tot isolatie leidt en hoe het publieke masker botst met een gewetensvolle innerlijkheid.