De muzen doorbreken de stilte — en wat ze zeggen, zal niet iedereen bevallen. La Révolution des Muses vermengt fictie met documenaire om het woord te geven aan de muzen die lange tijd het zwijgen werd opgelegd. Door de ogen van Clío, sekswerkster en model, herbekijkt de film de de kunstgeschiedenis vanuit het perspectief van vrouwen die werden uitgebuit door Picasso, Baudelaire, Borghese,… Met queer cabaret, kitschrituelen en politieke performance doorbreekt de film de taboes rond verlangen, kunst en macht, en positioneert hij de muzen als mede-scheppers, ver weg van de schaduw van mannelijke “genieën”. Sommige scènes kunnen schokkend zijn.