facebook instagram twitter
X

Votre don fait vivre le cinéma !
Uw gift brengt film tot leven!


De ÂGE D’OR PRIJS wordt voor de eerste keer uitgereikt in 1958 in het kader van de Competitie van de Experimentele Film van Knokke-het-Zoute. Dat jaar wordt de Prijs toegekend aan Kenneth Anger (1958) en nadien aan o.a. Claes Oldenburg (1963) en Martin Scorsese (1967).

In 1973 wordt de Âge d’Or Prijs in een nieuwe vorm gegoten: een Prijs die door een Belgische jury aan een langspeelfilm wordt toegekend in het kader van een publiek programma dat in het Filmmuseum wordt voorgesteld.

De ÂGE D’OR PRIJS zoals hij werd geschapen en herbedacht, beantwoordde aan een precieze fundamentele gedachte van Jacques Ledoux: onder de invloed van Mei 68 was de militante cinema van het begin van de jaren zeventig “geëngageerd”. Daardoor haalde de inhoud het van de stijl. Precies hiertegen wou Ledoux weerwerk bieden. Tegen die nonchalance, tegen dat dédain voor de filmtaal. Hij was ervan overtuigd dat "een verwaarloosde, academische, conventionele stijl niet anders kon dan een revolutionaire en subversieve inhoud ontkrachten, zelfs verraden."

L'Âge d’Or van Luis Buñuel (1930) was voor Ledoux het voorbeeld bij uitstek van een film waarvan de vernieuwende taal de subversiviteit van de inhoud nog penetranter maakte. Hij creëerde dan ook een ÂGE D’OR PRIJS met de bedoeling de filmmakers aan te moedigen zich door originaliteit van onderwerp en stijl te onderscheiden van de heersende cinematografische opvattingen. De prijs moest worden toegekend aan een film “die door zijn kritisch onderzoek van de gevestigde waarden de poëtische en tevens revolutionaire film, L'Âge d’Or van Luis Buñuel, het meest benadert”.

Die eerste definitie zou in de loop der jaren nog enkele veranderingen ondergaan. De huidige tekst luidt als volgt: “De Âge d’Or Prijs wordt toegekend aan een film die door de bijzonderheid van zijn opzet en van zijn schriftuur de brede cinematografische paden verlaat”. Het blijft wel een hulde aan het vermaarde oeuvre van Luis Buñuel. Deze gewijzigde tekst - waarin de woorden “revolutionair” en “poëtisch” plaats maakten voor het woord “originaliteit” is het resultaat van talrijke en geanimeerde discussies tussen Jacques Ledoux en René Micha, die gedurende jaren voorzitter was van de jury van de Âge d’Or Prijs. Het is de reflectie van de parallelle evoluties van de mentaliteit en van de cinema.

Dat doet echter niets af aan de wezenlijke waarde van de Prijs en aan zijn onbetwistbare oorspronkelijkheid: het gaat om een competitie met een esthetische en filosofische roeping. De ÂGE D’OR PRIJS bekroont niet de beste film, de beste acteurs, zelfs niet de beste regie: hij bekroont een kwaliteitsfilm die bewust anders wil zijn, die uitdrukkelijk van de platgetreden paden van de cinema afwijkt. In het beste geval wijken de laureaatfilms van de gevestigde regels af door zowel hun inhoud als door hun stijl.
L'Âge d'Or (Buñuel)
Affiche Prix de l'Âge d'Or / Âge d'Or Prijs
The Big Shave (Scorsese)