facebook instagram twitter
Sommige films moet je gezien hebben. CLASSICS is een verzameling mijlpalen en meesterwerken met mythische personages aan beide kanten van de camera. Referentiepunten. Natuurlijk valt er te discussiëren over hun specifieke kwaliteiten, maar niet over het feit dat ze deel zijn gaan uitmaken van een algemeen cultuurgoed. Ze doen als verzameling meer dan voorbeelden stellen of een standaard bepalen: ze maken de dialoog over cinema mogelijk.
De rekken van het filmarchief puilen uit met films die om diverse redenen slechts zelden in de programmatie terecht komen. Niet elke film, hoezeer ook de moeite, is immers een 'klassieker' of gemakkelijk in een thema te passen. Daarom selecteren we naast de thematische cycli ook een min of meer willekeurige reeks films die zonder tekst, uitleg of andere omkadering gepresenteerd worden onder de noemer 'vrije anthologie'.

Robert De Niro is een van meest tot de verbeelding sprekende en veelzijdigste acteurs van zijn generatie. Nu hij dankzij Joker en The Irishman weer in het middelpunt van de belangstelling staat, is dit het geknipte moment om u eraan te herinneren wat hem zo geweldig maakt. CINEMATEK graaft in zijn filmografie, van Bloody Mama tot Stardust.


CINEMATEK zet het Pan-Afrikaans Film Festival van Ouagadougou in de bloemetjes en programmeert ter ere van het vijftigjarig bestaan van FESPACO een waaier aan films die geselecteerd werden doorheen de geschiedenis van het festival.


Dit programma kwam tot stand in samenwerking met de Amerikaanse cineaste Lizzie Borden en het queer en feministisch collectief Club des Femmes. De filmreeks probeert de evolutie van de ruimtes waar vrouwen in samenkomen te traceren: van het verborgen leven van meisjesscholen tot het publieke leven van protesten, feesten en politiek. Een twintigtal door vrouwen geregisseerde films van de jaren 1930 tot vandaag en dus een kleine geschiedenis van herrieschopsters, geliefden en vriendinnen.


De recente release van Guy-Marc Hinants film Charleroi, le pays aux soixante montagnes, die in 2019 geselecteerd werd voor verschillende internationale festivals, is een ideale aanleiding om de focus te richten op de cinematografische carrière van deze filmmaker en hem een carte blanche aan te bieden.


Julie Adams, Bibi Andersson, Anémone, Michel Aumont, Verna Bloom, Mag Bodard, Jean-Claude Brisseau, Seymour Cassel, Valentina Cortese, Doris Day, Bruno de Keyzer, Stanley Donen, Freda Dowie, Peter Dvorsky, Richard Erdman, Robert Evans (producer), Jessie Lawrence Ferguson, Albert Finney, Peter Fonda, Bruno Ganz, Claude Goretta, Ken'ichi Hagiwara, Rutger Hauer, Neil Innes, Anna Karina, Rik Kuypers, Machiko Kyo, Marie Laforet, Michel Legrand, Pierre Lhomme, Dusan Makavejev, Jean-Pierre Marielle, Jean-Pierre Mocky, Toni Morrison, Muriel Pavlow, Joseph Pilato, François Perrot, Michael J. Pollard, André Prévin, John Singleton, Clive Swift, Rip Torn, Piero Tosi, Stephen Verona, François Weyergans, Franco Zeffirelli, …


Uit de donkerste hoeken van de collectie van CINEMATEK speciaal voor u opgevist: hilarische B-films, bloedstollende thrillers, spannende flikkenfilms, gialli, slashers, blaxploitation en andere films met een hoek af. Een stuk niet te missen alternatieve filmgeschiedenis. Iedere laatste vrijdag van de maand, double bill: twee thematisch of anderzijds gelinkte films voor de prijs van één ticket.
Maggie Smith acteert in films sinds 1958, won elf jaar later de Oscar voor beste actrice met The Prime of Miss Jean Brodie, en beleeft in de 21ste eeuw het hoogtepunt van haar roem met vertolkingen in Harry Potter en Downton Abbey. Die laatste zijn genoegzaam bekend, maar de rest van de carrière van dame Maggie verdient een uitgebreide retrospectieve.
Murnau’s stomme film Nosferatu was de eerste van vele verfilmingen van de vampierroman Dracula. Heel uiteenlopende regisseurs als Francis Ford Coppola (Bram Stoker’s Dracula), Werner Herzog (Nosferatu: Phantom der Nacht), Mel Brooks (Dracula: Dead and Loving It) en Genndy Tartakovsky (Hotel Transsylvania) voeren Dracula op. Zelfs zonder Count Dracula floreren vampierfilms, soms grappig (The Fearless Vampire Killers van Roman Polanski), dan weer angstaanjagend (30 Days of Night van David Slade). Wie ons hele programma achter de kiezen steekt mag zich een master in de vampirologie noemen.

Boeiende tijden in de Duitse cinema! De belangrijkste aanjager van deze nieuwe Duitse golf is Fatih Akin wiens melodrama’s op het kruispunt van meerdere culturen spelen. Regisseurs als Florian Henckel von Donnersmarck (Werk ohne Autor), Michael Herbig (Balloon) of Lars Kraume (Der Staat gegen Fritz Bauer) verwerken het Duitse verleden in hun films. Maar er mag ook gelachen worden, zij het altijd met een bitterzoete ondertoon (Toni Erdmann).


Toen Rainer Werner Fassbinder in 1982 overleed, amper 37 jaar oud, liet hij een oeuvre na waar de meeste regisseurs zelfs na een voldragen carrière amper van kunnen dromen. Zowel kwantitatief als kwalitatief. Fassbinder zou op 31 mei 75 geworden zijn vandaar dit eerbetoon aan de Duitse iconoclast. Met een reeks absolute klassiekers, zoals Angst Essen Seele auf, Lili Marleen en Querelle, maar ook met enkele minder vaak vertoonde films zoals Martha en de Nabokov-adaptatie Despair.
Veel filmklassiekers kennen een tweede jeugd dankzij de digitale restauratiewerkzaamheden die de laatste jaren zijn uitgevoerd door filmmusea en stichtingen die zich toeleggen op het filmerfgoed. We kunnen er alleen maar blij om zijn.
Niets is zo fijn als van gedachten wisselen over film. CINEMATEK en FLAGEY nodigen u dan ook graag uit voor de tweede jaargang van hun ciné-club ! De erudiete moderators van dienst zijn de heren Hugues Dayez en Patrick Duynslaegher. Het publiek van de Ciné-club van STUDIO AGNES VARDA is dus in goede handen voor een reeks passionerende en verrijkende avonden!

"Pouvoir dire quelque chose en supplément, que ne dira ni l'image, ni le texte". Michel Fano

Op 26.03 is Michel Fano bij ons te gast. Oud-leerling van Olivier Messiaen, bevriend met Pierre Boulez en Jean Barraqué en dus een van de laatste getuigen van de gouden eeuw van de hedendaagse klassieke muziek. In tegenstelling tot zijn collega’s heeft hij zich vooral op film toegelegd en werd een pionier in een ambacht waar men niet meer om heen kan, dat van sound designer.


Bijna dertig jaar na zijn dood blijft Jacques Demy een van de wonderbaarlijkste Franse regisseurs, dat bewijzen zijn stuk voor stuk tijdloze musicals (Les Parapluies de Cherbourg, Peau d'Âne). Hij heeft een blijvende invloed gehad op regisseurs die na hem kwamen en bij momenten de musical omarmden. Zoals François Ozon (8 femmes) en Christophe Honoré (Les Chansons d’amour). Maar ook generatiegenoten draaiden op latere leeftijd, deels als een eerbetoon aan Demy, een musical.

Uit de donkerste hoeken van de collectie van CINEMATEK speciaal voor u opgevist: hilarische B-films, bloedstollende thrillers, spannende flikkenfilms, gialli, slashers, blaxploitation en andere films met een hoek af. Een stuk niet te missen alternatieve filmgeschiedenis. Iedere laatste vrijdag van de maand, double bill: twee thematisch of anderzijds gelinkte films voor de prijs van één ticket.


CINEMATEK en Courtisane brengen een hommage aan de kunstenaar en cineast Kevin Jerome Everson. Deze onvermoeibare meesterportrettist filmt de Afro-Amerikaanse werkende klasse tijdens het dagelijks leven van werk en ontspanning, wars van alle narratieve conventies en clichés met betrekking tot de representatie van Afro-Amerikanen op het scherm. We zijn zeer vereerd Everson op 06.04 te ontvangen voor een uitzonderlijke ontmoeting.


Een echokamer, met resonanties en dissonanties met het werk van Kevin Everson, door Terri Francis, directrice van het Black Film Center/Archive aan de Indiana University Bloomington geplukt uit de collectie van CINEMATEK.


Uit de donkerste hoeken van de collectie van CINEMATEK speciaal voor u opgevist: hilarische B-films, bloedstollende thrillers, spannende flikkenfilms, gialli, slashers, blaxploitation en andere films met een hoek af. Een stuk niet te missen alternatieve filmgeschiedenis. Iedere laatste vrijdag van de maand, double bill: twee thematisch of anderzijds gelinkte films voor de prijs van één ticket.


MoMA en Jeu de Paume brachten eerder al overzichtstentoonstellingen van het werk van Marie Losier. Naast een programma dat focust op haar films biedt CINEMATEK deze Franse kunstenares een carte blanche aan. Met haar 16mm Bolex vat ze als geen ander een keur aan undergroundkunstenaars. Alan Vega van de band Suicide, de muzikanten Tony Conrad en Felix Kubin, de broers Kuchar, Genesis P-Orridge en Lady Jaye vinden zichzelf opnieuw uit in elke gebricoleerde en vrolijke sequentie gefilmd door hun vriendin-cineaste. Marie Losier filmt immers de mensen van wie ze houdt en het is die intimiteit die het alledaagse poëtisch maakt. Tussen gestrande zeemeerminnen, queer worstelaars, vogel- of leeuwenvrouwen sluipen in dit programma portretten binnen, gemaakt door nog andere cineasten die zich ook aan de portretkunst wagen.


Atelier Graphoui is een collectief van filmmakers, een audiovisueel productieatelier en een door de Federatie Wallonië-Brussel erkend centrum voor expressie en creativiteit. Het is een geluids- en beeldlaboratorium dat sinds 1979 actief is in productie en opleiding. Beginnende uit zij praktijk van de animatiefilm ontwikkelt het atelier een werk van realisatie, productie en reflectie over de audiovisuele taal, waarbij de grenzen tussen animatiefilm, documentaire, experimentele film, audiodocumenten of video-installaties vervagen. De geselecteerde films illustreren de complexiteit van deze creatie.

Uit de donkerste hoeken van de collectie van CINEMATEK speciaal voor u opgevist: hilarische B-films, bloedstollende thrillers, spannende flikkenfilms, gialli, slashers, blaxploitation en andere films met een hoek af. Een stuk niet te missen alternatieve filmgeschiedenis. Iedere laatste vrijdag van de maand, double bill: twee thematisch of anderzijds gelinkte films voor de prijs van één ticket.