facebook instagram twitter
HET ZILVEREN SCHERM brengt de populaire cinema van weleer opnieuw tot leven. Klassiekers uit heel de wereld. Meeslepende verhalen met onvergetelijke scènes waarin alle geliefde acteurs en actrices van toen schitteren. Cinema zoals het moet beleefd worden: beeld en klank via pellicule geprojecteerd op een groot scherm in een comfortabele zaal. Met, indien de lengte van de hoofdfilm het toelaat, een zorgvuldig geselecteerde voorfilm: een trailer, een tekenfilm, een bioscoopjournaal of een documentaire, om de periode waaruit de film dateert tot leven te brengen.
Aansluitend op de cycli die georganiseerd worden in het kader van de herdenking van WO I, laat CINEMATEK in dit eclectisch programma zien hoe de naoorlogse periode behandeld in wordt films.
Sommige films moet je gezien hebben. CLASSICS is een verzameling mijlpalen en meesterwerken met mythische personages aan beide kanten van de camera. Referentiepunten. Natuurlijk valt er te discussiëren over hun specifieke kwaliteiten, maar niet over het feit dat ze deel zijn gaan uitmaken van een algemeen cultuurgoed. Ze doen als verzameling meer dan voorbeelden stellen of een standaard bepalen: ze maken de dialoog over cinema mogelijk.
De rekken van het filmarchief puilen uit met films die om diverse redenen slechts zelden in de programmatie terecht komen. Niet elke film, hoezeer ook de moeite, is immers een klassieker of gemakkelijk in een thema in te passen. Daarom selecteren we naast de thematische cycli ook een min of meer willekeurige reeks films die zonder tekst, uitleg of andere omkadering gepresenteerd worden onder de noemer vrije anthologie.
Een eerbetoon brengen aan Juliet Berto dat verder reikt dan het vieren van 50 jaar mei 1968, betekent een eerbetoon brengen aan een manier om 'anders' te leven - waar de gevoelige en grappige actrice met het fragiele lichaam de uitdrukking van was. Berto was ook regisseuse, gedreven door de urgentie om de oorspronkelijke magie van cinema terug te vinden. Het betekent ook minder bekende films te ontdekken waarin Berto heeft gespeeld, net als de 3 speelfilms die ze regisseerde.
Het overlijden van Aretha Franklin op 16 augustus is de gelegenheid om terug te blikken op de aanwezigheid van zangeressen in films. Zoals we in de Rita Hayworth-cyclus van het voorbije programma zagen, zijn sommige actrices in de filmgeschiedenis echte sterren geworden door de liedjes die ze op het scherm brachten. En omgekeerd zijn er ook zangeressen die door hun aanwezigheid een film onvergetelijk maakten.
Sereen, vriendschappelijk, samenzwerend, verrijkend, geheim, conflictueus, bezitterig of getormenteerd... Relaties tussen ouders en kinderen zijn in films vaak aan de orde. Als opmaat voor de familiebijeenkomsten in dit ten einde lopend jaar, interesseert CINEMATEK zich voor die (dis)functionele banden, met een speciale focus op moeder-dochter-relaties. De cyclus, voornamelijk samengesteld uit grote films met zeer grote actrices (Liv Ullmann, Shirley McLaine, Isabelle Huppert, Marisa Paredes), toont portretten van gefrustreerde (Terms of Endearment, The Pianist), tirannieke (Carrie) of excentrieke moeders (Grey Gardens) - en opstandige tieners of tieners op de vlucht, zoals bij Greta Gerwig of John Waters. Er zijn familiale kronieken vol affectieve afrekeningen, vernederingen (Höstsonaten) of jaloezie (Wild at Heart), maar ook tederheid, humor (Secrets & Lies), melodrama en kitsch (Tacones lejanos). Haal maar boven, die zakdoeken...

Dora van der Groen staat te boek als een van de allerbeste actrices die ons land ooit gekend heeft. In een carrière die bijna een halve eeuw overspande kroop ze in de haar kenmerkende flegmatieke wijze in de meest uiteenlopende personages. En al was dat vaker in televisie- dan bioscoopfilms, ook op het witte doek liet ze een onuitwisbare indruk na, zoals deze hommage aantoont.


Max Linder is de eerste, en meteen ook een van de grootste komieken uit de geschiedenis van de cinema. CINEMATEK biedt u de mogelijkheid om zijn komische juweeltjes te herontdekken, die, volgens acteur en komiek André Bourvil, "het geluk hebben gekend niet te verouderen".